همیشه تا برآید ماه و خورشید

مرا باشد به آی کیویم امید

***

نبُرّم از تو امید آی کیو جان

که از تو آی کیوتر هم بدیدم

***

تو زیر خط نرمالی ولی باز

بوی بهبود ز اوضاع جهان می شنوم

پ ن: قالب شعر: قطعه غزله مثنویه نیمایی