یکی بود، یکی دیگه هم بود! ولی یکی دیگه ، دیگه نبود، اونی که بود به اونی که نبود خیلی حسودیش میشد!

آخه نبود که ببینه چی به روزه اونایی که بودن میاد !

اونی که بود اسمش آی کیو بود!

اونی که نبود ، اسمش ...  !!!... آها! اون اصلا نبود!

یه روز آی کیو میره دانشگاه، از بخت بد روز امتحان و سخت ترین روز زندگیه آی کیوئه!

آخه آی کیو از 7 تا فصل فقط 4 تا شو خونده بود! اونم همه ی شبو بیدار مونده بود که یه چیزی حالیش شده بود!

وای ... 5 دقیقه دیر رسیدم ! استاد برگه ها رو داده! وای خدای من ! انیشتین کجا نشسته!  

انیشتین دستشو تکون داد که آی کیو بیا اینجا ! 

(آخه تابلو ، استاد که فهمید که کاسه ای زیر نیم کاسه ست!)

.....

قصه ی ما هنوز ادامه داره!

 پ ن : بود زیاد داشت نه !